Rü­ker op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɾyː·kɐ/
Substantiv
Sülven: Rü·ker
Plural: Rü­kers m de Rü­ker
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: rüken + -er