See­kant op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈzɛːˌkant/
Substantiv
Sülven: See·kant
Plural: See­kan­ten f de See­kant
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: See + Kant