vör­smie­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈføː͡ɐˌsmiːtn̩/
Verb
Sülven: vör·smie·ten
[1]
Opbowoortschatt
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
vör­smie­ten
PPP:
vör­sme­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik smiet vör
du smitt­st vör
he/se/dat smitt vör
wi smiet vör
ji smiet vör
se smiet vör
Vergangen Tiet:
ik smeet vör
du smeetst vör
he/se/dat smeet vör
wi sme­ten vör
ji sme­ten vör
se sme­ten vör
Perfekt:
ik heff vör­sme­ten
du hest vör­sme­ten
he/se/dat hett vör­sme­ten
wi hebbt vör­sme­ten
ji hebbt vör­sme­ten
se hebbt vör­sme­ten
Kunjunktiv:
ik smeet vör
du smeetst vör
he/se/dat smeet vör
wi sme­ten vör
ji sme­ten vör
se sme­ten vör
Imperativ:
smiet vör!
smiet vör!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: vör + smieten