ho­cken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈhɔkn̩/
Verb
Sülven: ho·cken
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ho­cken
PPP:
ho­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik hock
du ho­ckst
he/se/dat ho­ckt
wi ho­ckt
ji ho­ckt
se ho­ckt
Vergangen Tiet:
ik hock
du ho­ckst
he/se/dat hock
wi ho­cken
ji ho­cken
se ho­cken
Perfekt:
ik heff ho­ckt
du hest ho­ckt
he/se/dat hett ho­ckt
wi hebbt ho­ckt
ji hebbt ho­ckt
se hebbt ho­ckt
Kunjunktiv:
ik hock
du ho­ckst
he/se/dat hock
wi ho­cken
ji ho­cken
se ho­cken
Imperativ:
hock!
ho­ckt!

Etymologie:

Woort afleidt von: Hock