op­stel­len op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈɔpˌstɛln̩/
Verb
Sülven: op·stel·len
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Se hett sik vör mi opstellt un mi utschellt.
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
opstellen
PPP:
opstellt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik stell op
du stellst op
he/se/dat stellt op
wi stellt op
ji stellt op
se stellt op
Vergangen Tiet:
ik stell op
du stellst op
he/se/dat stell op
wi stellen op
ji stellen op
se stellen op
Perfekt:
ik heff opstellt
du hest opstellt
he/se/dat hett opstellt
wi hebbt opstellt
ji hebbt opstellt
se hebbt opstellt
Kunjunktiv:
ik stell op
du stellst op
he/se/dat stell op
wi stellen op
ji stellen op
se stellen op
Imperativ:
stell op!
stellt op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + stellen