in­glu­pen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɪnˌɡluːpm̩/
Verb
Sülven: in·glu·pen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
in­glu­pen
PPP:
in­gluupt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik gluup in
du gluupst in
he/se/dat gluupt in
wi gluupt in
ji gluupt in
se gluupt in
Vergangen Tiet:
ik gluup in
du gluupst in
he/se/dat gluup in
wi glu­pen in
ji glu­pen in
se glu­pen in
Perfekt:
ik heff in­gluupt
du hest in­gluupt
he/se/dat hett in­gluupt
wi hebbt in­gluupt
ji hebbt in­gluupt
se hebbt in­gluupt
Kunjunktiv:
ik gluup in
du gluupst in
he/se/dat gluup in
wi glu­pen in
ji glu­pen in
se glu­pen in
Imperativ:
gluup in!
gluupt in!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: in + glupen