Or­gel­böhn op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɔ͡ɐ·ɡəlˌbøːn/
Substantiv
Sülven: Or·gel·böhn
Plural: Or­gel­böh­nen m de Or­gel­böhn
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
engelsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Orgel + Böhn