luch­tig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈlʊx·tɪç/
Adjektiv
Sülven: luch·tig
luchtiger luchtigst
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
düütsch:
=
luftig

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Lucht + -ig