schit­te­rig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʃɪ·tə·ɾɪç/
Adjektiv
Sülven: schit·te·rig
schitteriger schitterigst
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Etymologie:

Woort afleidt von: -ig