Kie­penkeerl op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈkiːpm̩ˌkɛː·ɾl/ 🔊︎
Substantiv
Sülven: Kie·pen·keerl
Plural: Kie­penkeerls m de Kie­penkeerl
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Kiep + Keerl