Meer­schuum­piep op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈmɛː͡ɐˌʃuːm·piːˑp/
Substantiv
Sülven: Meer·schuum·piep
Plural: Meerschuumpiepen f de Meer­schuum­piep
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Meerschuumpiepen weren in dat 18. un 19. Johrhunnert Mood.

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Meerschuum + Piep