ver­hit­ten op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /fəɾˈhɪtn̩/
Verb
Sülven: ver·hit·ten
[1]
Opbowoortschatt
sik ~
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
verhitten
PPP:
verhitt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik verhitt
du verhittst
he/se/dat verhitt
wi verhitt
ji verhitt
se verhitt
Vergangen Tiet:
ik verhitt
du verhittst
he/se/dat verhitt
wi verhitten
ji verhitten
se verhitten
Perfekt:
ik heff verhitt
du hest verhitt
he/se/dat hett verhitt
wi hebbt verhitt
ji hebbt verhitt
se hebbt verhitt
Kunjunktiv:
ik verhitt
du verhittst
he/se/dat verhitt
wi verhitten
ji verhitten
se verhitten
Imperativ:
verhitt!
verhitt!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + hitten