ut­schän­nen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈuːtˌʃɛn̩/
Verb
Sülven: ut·schän·nen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
utschimpen
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ut­schän­nen
PPP:
ut­schan­nt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik schann ut
du schan­nst ut
he/se/dat schan­nt ut
wi schan­nt ut
ji schan­nt ut
se schan­nt ut
Vergangen Tiet:
ik schann ut
du schan­nst ut
he/se/dat schann ut
wi schan­nen ut
ji schan­nen ut
se schan­nen ut
Perfekt:
ik heff ut­schan­nt
du hest ut­schan­nt
he/se/dat hett ut­schan­nt
wi hebbt ut­schan­nt
ji hebbt ut­schan­nt
se hebbt ut­schan­nt
Kunjunktiv:
ik schann ut
du schan­nst ut
he/se/dat schann ut
wi schan­nen ut
ji schan­nen ut
se schan­nen ut
Imperativ:
schann ut!
schan­nt ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + schännen