utschim­pen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈuːtˌʃɪmpm̩/
Verb
Sülven: ut·schim·pen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
utschim­pen
PPP:
utschimpt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik schimp ut
du schimpst ut
he/se/dat schimpt ut
wi schimpt ut
ji schimpt ut
se schimpt ut
Vergangen Tiet:
ik schimp ut
du schimpst ut
he/se/dat schimp ut
wi schim­pen ut
ji schim­pen ut
se schim­pen ut
Perfekt:
ik heff utschimpt
du hest utschimpt
he/se/dat hett utschimpt
wi hebbt utschimpt
ji hebbt utschimpt
se hebbt utschimpt
Kunjunktiv:
ik schimp ut
du schimpst ut
he/se/dat schimp ut
wi schim­pen ut
ji schim­pen ut
se schim­pen ut
Imperativ:
schimp ut!
schimpt ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + schimpen