hib­beln op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈhɪ·bəln/
Verb
Sülven: hib·beln
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
hibbeln
PPP:
hibbelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik hibbel
du hibbelst
he/se/dat hibbelt
wi hibbelt
ji hibbelt
se hibbelt
Vergangen Tiet:
ik hibbel
du hibbelst
he/se/dat hibbel
wi hibbeln
ji hibbeln
se hibbeln
Perfekt:
ik heff hibbelt
du hest hibbelt
he/se/dat hett hibbelt
wi hebbt hibbelt
ji hebbt hibbelt
se hebbt hibbelt
Kunjunktiv:
ik hibbel
du hibbelst
he/se/dat hibbel
wi hibbeln
ji hibbeln
se hibbeln
Imperativ:
hibbel!
hibbelt!