wrig­geln op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈvɾɪ·ɡəln/
Verb
Sülven: wrig·geln
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
wriggeln
PPP:
wriggelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik wriggel
du wriggelst
he/se/dat wriggelt
wi wriggelt
ji wriggelt
se wriggelt
Vergangen Tiet:
ik wriggel
du wriggelst
he/se/dat wriggel
wi wriggeln
ji wriggeln
se wriggeln
Perfekt:
ik heff wriggelt
du hest wriggelt
he/se/dat hett wriggelt
wi hebbt wriggelt
ji hebbt wriggelt
se hebbt wriggelt
Kunjunktiv:
ik wriggel
du wriggelst
he/se/dat wriggel
wi wriggeln
ji wriggeln
se wriggeln
Imperativ:
wriggel!
wriggelt!