Buurdoch­ter op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈbuː͡ɐˌdɔx·tɐ/
Substantiv
Sülven: Buur·doch·ter
Plural: Buurdöch­ter f de Buurdoch­ter
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Buur + Dochter