üm­keh­ren op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈʏmˌkɛː·ɾən/
Verb
Sülven: üm·keh·ren
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ümkehren
PPP:
ümkehrt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kehr üm
du kehrst üm
he/se/dat kehrt üm
wi kehrt üm
ji kehrt üm
se kehrt üm
Vergangen Tiet:
ik kehr üm
du kehrst üm
he/se/dat kehr üm
wi kehren üm
ji kehren üm
se kehren üm
Perfekt:
ik heff ümkehrt
du hest ümkehrt
he/se/dat hett ümkehrt
wi hebbt ümkehrt
ji hebbt ümkehrt
se hebbt ümkehrt
Kunjunktiv:
ik kehr üm
du kehrst üm
he/se/dat kehr üm
wi kehren üm
ji kehren üm
se kehren üm
Imperativ:
kehr üm!
kehrt üm!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: üm + kehren