dalkni­cken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdɔːlˌknɪkn̩/
Verb
Sülven: dal·kni·cken
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
na ünnen afbögen
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
dalkni­cken
PPP:
dalkni­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kni­ck dal
du kni­ckst dal
he/se/dat kni­ckt dal
wi kni­ckt dal
ji kni­ckt dal
se kni­ckt dal
Vergangen Tiet:
ik kni­ck dal
du kni­ckst dal
he/se/dat kni­ck dal
wi kni­cken dal
ji kni­cken dal
se kni­cken dal
Perfekt:
ik heff dalkni­ckt
du hest dalkni­ckt
he/se/dat hett dalkni­ckt
wi hebbt dalkni­ckt
ji hebbt dalkni­ckt
se hebbt dalkni­ckt
Kunjunktiv:
ik kni­ck dal
du kni­ckst dal
he/se/dat kni­ck dal
wi kni­cken dal
ji kni­cken dal
se kni­cken dal
Imperativ:
kni­ck dal!
kni­ckt dal!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dal + knicken