lo­pen op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈlɔu̯pm̩/ 🔊︎
Verb
Sülven: lo·pen
[1]
Grundwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
run
Bispelen:
Wo is Korl? — De löppt dor achtern.
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
arbeiden, funkschoneren, anween
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
run
Bispelen:
Löppt de Feernseher noch?
[3]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
run
Bispelen:
De Sweet löppt em de Backen dal.
[4]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
engelsch:
run
Bispelen:
De Straat löppt na Berlin.
[5]
Opbowoortschatt
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
be
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
lopen
PPP:
lopen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik loop
du löppst
he/se/dat löppt
wi loopt
ji loopt
se loopt
Vergangen Tiet:
ik lööp
du lööpst
he/se/dat lööp
wi löpen
ji löpen
se löpen
Perfekt:
ik bün lopen
du büst lopen
he/se/dat is lopen
wi sünd lopen
ji sünd lopen
se sünd lopen
Kunjunktiv:
ik leep
du leepst
he/se/dat leep
wi lepen
ji lepen
se lepen
Imperativ:
loop!
loopt!

Etymologie:

Utwickelt ut:
ooltsassisch: hlōpan, ‚lopen‘
middelnedderdüütsch: lōpen, ‚lopen‘