op­bü­deln op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈɔpˌbyː·dəln/
Verb
Sülven: op·bü·deln
[1]
Randwoortschatt

Verbformen:

Infinitiv:
opbüdeln
PPP:
opbüdelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik büdel op
du büdelst op
he/se/dat büdelt op
wi büdelt op
ji büdelt op
se büdelt op
Vergangen Tiet:
ik büdel op
du büdelst op
he/se/dat büdel op
wi büdeln op
ji büdeln op
se büdeln op
Perfekt:
ik heff opbüdelt
du hest opbüdelt
he/se/dat hett opbüdelt
wi hebbt opbüdelt
ji hebbt opbüdelt
se hebbt opbüdelt
Kunjunktiv:
ik büdel op
du büdelst op
he/se/dat büdel op
wi büdeln op
ji büdeln op
se büdeln op
Imperativ:
büdel op!
büdelt op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + Büdel