rin­gahn op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɾɪnˌɡɔːn/
Verb
Sülven: rin·gahn
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Wöölt wi ringahn? Buten is mi dat to koolt.

Verbformen:

Infinitiv:
rin­gahn
PPP:
rin­gahn
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik gah rin
du geihst rin
he/se/dat geiht rin
wi gaht rin
ji gaht rin
se gaht rin
Vergangen Tiet:
ik güng rin
du güngst rin
he/se/dat güng rin
wi güng­en rin
ji güng­en rin
se güng­en rin
Perfekt:
ik bün rin­gahn
du büst rin­gahn
he/se/dat is rin­gahn
wi sünd rin­gahn
ji sünd rin­gahn
se sünd rin­gahn
Kunjunktiv:
ik güng rin
du güngst rin
he/se/dat güng rin
wi güng­en rin
ji güng­en rin
se güng­en rin
Imperativ:
gah rin!
gaht rin!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: rin + gahn