dalho­len op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdɔːlˌhɔu̯ln̩/
Verb
Sülven: dal·ho·len
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
sekerstellen, dat wat in en siede Laag blifft
engelsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
dalho­len
PPP:
dalho­len
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik hool dal
du höldst dal
he/se/dat höll­t dal
wi hoolt dal
ji hoolt dal
se hoolt dal
Vergangen Tiet:
ik hööl dal
du höölst dal
he/se/dat hööl dal
wi hö­len dal
ji hö­len dal
se hö­len dal
Perfekt:
ik heff dalho­len
du hest dalho­len
he/se/dat hett dalho­len
wi hebbt dalho­len
ji hebbt dalho­len
se hebbt dalho­len
Kunjunktiv:
ik hööl dal
du höölst dal
he/se/dat hööl dal
wi hö­len dal
ji hö­len dal
se hö­len dal
Imperativ:
hool dal!
hoolt dal!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dal + holen