ho­len op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈhɔu̯ln̩/
Verb
Sülven: ho·len
[1]
Grundwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
an’t Bewegen hinnern
engelsch:
=
hold
düütsch:
=
halten
Bispelen:
[1] Kannst den Hund holen? Nich dat he di ümritt.
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
verharren
düütsch:
=
halten
Bispelen:
[1] Hool still!
[3]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:
=
halten
Bispelen:
[1] Wat höldst du dor von?
[4]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
en Stopp maken
engelsch:
düütsch:
=
halten
Bispelen:
[1] Höllt de Togg hier?
[5]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
nich sien Deenst instellen
düütsch:
=
halten
Bispelen:
[1] Wenn du dien Auto goot pleegst, denn höllt dat länger.

Verbformen:

Infinitiv:
ho­len
PPP:
ho­len
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik hool
du höldst
he/se/dat höll­t
wi hoolt
ji hoolt
se hoolt
Vergangen Tiet:
ik hööl
du höölst
he/se/dat hööl
wi hö­len
ji hö­len
se hö­len
Perfekt:
ik heff ho­len
du hest ho­len
he/se/dat hett ho­len
wi hebbt ho­len
ji hebbt ho­len
se hebbt ho­len
Kunjunktiv:
ik hööl
du höölst
he/se/dat hööl
wi hö­len
ji hö­len
se hö­len
Imperativ:
hool!
hoolt!