dootblie­ven op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdɔu̯tˌbliːm̩/ 🔊︎
Verb
Sülven: doot·blie·ven
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
engelsch:
die
düütsch:
Bispelen:
[1] Güstern is mien Hund dootbleven.

Verbformen:

Infinitiv:
dootblie­ven
PPP:
dootble­ven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik blief doot
du blif­fst doot
he/se/dat blif­ft doot
wi blieft doot
ji blieft doot
se blieft doot
Vergangen Tiet:
ik bleef doot
du bleefst doot
he/se/dat bleef doot
wi ble­ven doot
ji ble­ven doot
se ble­ven doot
Perfekt:
ik bün dootble­ven
du büst dootble­ven
he/se/dat is dootble­ven
wi sünd dootble­ven
ji sünd dootble­ven
se sünd dootble­ven
Kunjunktiv:
ik bleef doot
du bleefst doot
he/se/dat bleef doot
wi ble­ven doot
ji ble­ven doot
se ble­ven doot
Imperativ:
blief doot!
blieft doot!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: doot + blieven