op­ho­len op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈɔpˌhɔu̯ln̩/
Verb
Sülven: op·ho·len
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
[3]
Opbowoortschatt
düütsch:
Bispelen:
[4]
Opbowoortschatt
sik ~
plattdüütsch:
düütsch:
engelsch:
Bispelen:
He höllt sik opstunns in Hamborg op.

Verbformen:

Infinitiv:
opholen
PPP:
opholen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik hool op
du höllst op
he/se/dat höllt op
wi hoolt op
ji hoolt op
se hoolt op
Vergangen Tiet:
ik hööl op
du höölst op
he/se/dat hööl op
wi hölen op
ji hölen op
se hölen op
Perfekt:
ik heff opholen
du hest opholen
he/se/dat hett opholen
wi hebbt opholen
ji hebbt opholen
se hebbt opholen
Kunjunktiv:
ik hööl op
du höölst op
he/se/dat hööl op
wi hölen op
ji hölen op
se hölen op
Imperativ:
hool op!
hoolt op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + holen