dal­nö­di­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdɔːl·nœɪ̯·dɪɡn̩/
Verb
Sülven: dal·nö·di·gen
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
nödigen daltositten

Verbformen:

Infinitiv:
dal­nö­di­gen
PPP:
dal­nö­digt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik nö­dig dal
du nö­digst dal
he/se/dat nö­digt dal
wi nö­digt dal
ji nö­digt dal
se nö­digt dal
Vergangen Tiet:
ik nö­dig dal
du nö­digst dal
he/se/dat nö­dig dal
wi nö­di­gen dal
ji nö­di­gen dal
se nö­di­gen dal
Perfekt:
ik heff dal­nö­digt
du hest dal­nö­digt
he/se/dat hett dal­nö­digt
wi hebbt dal­nö­digt
ji hebbt dal­nö­digt
se hebbt dal­nö­digt
Kunjunktiv:
ik nö­dig dal
du nö­digst dal
he/se/dat nö­dig dal
wi nö­di­gen dal
ji nö­di­gen dal
se nö­di­gen dal
Imperativ:
nö­dig dal!
nö­digt dal!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dal + nödigen