nö­di­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /nœɪ̯·dɪɡn̩/
Verb
Sülven: nö·di·gen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
bidden, inladen, vörladen
düütsch:
Bispelen:
[1] Wenn de Buern fröher en Knecht instellen deen, do hebbt se em vörher to 'n Eten nödigt. Lepel he sien Supp suutje un sinnig, hebbt se em lieks wedder na Huus hinschickt. Hau he aver önnig rin, hebbt se em nahmen.
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
opfeddern to eten oder to drinken
Bispelen:
[1] Laat di nich lang nödigen, eet man to!

Verbformen:

Infinitiv:
nö­di­gen
PPP:
nö­digt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik nö­dig
du nö­digst
he/se/dat nö­digt
wi nö­digt
ji nö­digt
se nö­digt
Vergangen Tiet:
ik nö­dig
du nö­digst
he/se/dat nö­dig
wi nö­di­gen
ji nö­di­gen
se nö­di­gen
Perfekt:
ik heff nö­digt
du hest nö­digt
he/se/dat hett nö­digt
wi hebbt nö­digt
ji hebbt nö­digt
se hebbt nö­digt
Kunjunktiv:
ik nö­dig
du nö­digst
he/se/dat nö­dig
wi nö­di­gen
ji nö­di­gen
se nö­di­gen
Imperativ:
nö­dig!
nö­digt!