hie­mig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈhiː·mɪç/
Adjektiv
Sülven: hie·mig
hiemiger hiemigst
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
mit sworen Aden
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: hiemen + -ig