goothe­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɡɔu̯tˌhɛːtn̩/
Verb
Sülven: goot·he·ten
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
billigen
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
goothe­ten
PPP:
gauthe­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik heet goot
du heetst goot
he/se/dat heet goot
wi heet goot
ji heet goot
se heet goot
Vergangen Tiet:
ik heet goot
du heetst goot
he/se/dat heet goot
wi he­ten goot
ji he­ten goot
se he­ten goot
Perfekt:
ik heff gauthe­ten
du hest gauthe­ten
he/se/dat hett gauthe­ten
wi hebbt gauthe­ten
ji hebbt gauthe­ten
se hebbt gauthe­ten
Kunjunktiv:
ik heet goot
du heetst goot
he/se/dat heet goot
wi he­ten goot
ji he­ten goot
se he­ten goot
Imperativ:
heet goot!
heet goot!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: goot + heten