Swal­ven op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈsvalm̩/
Substantiv
Sülven: Swal·ven
Plural: Swal­vens m de Swal­ven
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Enn von en Balken, de in de Form von en Swalvensteert utsneden is, dat de Balkens inenanner griepen köönt