hen­him­meln op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈhɛnˌhɪ·məln/
Verb
Sülven: hen·him·meln
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
hen­him­meln
PPP:
hen­him­melt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik him­mel hen
du him­melst hen
he/se/dat him­melt hen
wi him­melt hen
ji him­melt hen
se him­melt hen
Vergangen Tiet:
ik him­mel hen
du him­melst hen
he/se/dat him­mel hen
wi him­meln hen
ji him­meln hen
se him­meln hen
Perfekt:
ik heff hen­him­melt
du hest hen­him­melt
he/se/dat hett hen­him­melt
wi hebbt hen­him­melt
ji hebbt hen­him­melt
se hebbt hen­him­melt
Kunjunktiv:
ik him­mel hen
du him­melst hen
he/se/dat him­mel hen
wi him­meln hen
ji him­meln hen
se him­meln hen
Imperativ:
him­mel hen!
him­melt hen!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: hen + Himmel