op­smöl­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɔpˌsmœltn̩/
Verb
Sülven: op·smöl·ten
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
fasten Stoff dör Smölten to en homogene Mass maken
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
op­smöl­ten
PPP:
op­smol­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik smolt op
du smoltst op
he/se/dat smolt op
wi smolt op
ji smolt op
se smolt op
Vergangen Tiet:
ik smolt op
du smoltst op
he/se/dat smolt op
wi smol­ten op
ji smol­ten op
se smol­ten op
Perfekt:
ik heff op­smol­ten
du hest op­smol­ten
he/se/dat hett op­smol­ten
wi hebbt op­smol­ten
ji hebbt op­smol­ten
se hebbt op­smol­ten
Kunjunktiv:
ik smolt op
du smoltst op
he/se/dat smolt op
wi smol­ten op
ji smol­ten op
se smol­ten op
Imperativ:
smolt op!
smolt op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + smölten