Dullkopp op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdʊlˌkɔp/
Substantiv
Sülven: Dull·kopp
Plural: Dullköpp m de Dullkopp
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
een, de sik gau argert
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dull + Kopp