ran­schu­ven op Plattdüütsch

Utspraak: /ɾˈanˌʃuːm̩/
Verb
Sülven: ran·schu·ven
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ran­schu­ven
PPP:
ran­scha­ven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik schuuv ran
du schuff­st ran
he/se/dat schuff­t ran
wi schuuvt ran
ji schuuvt ran
se schuuvt ran
Vergangen Tiet:
ik schööv ran
du schöövst ran
he/se/dat schööv ran
wi schö­ven ran
ji schö­ven ran
se schö­ven ran
Perfekt:
ik heff ran­scha­ven
du hest ran­scha­ven
he/se/dat hett ran­scha­ven
wi hebbt ran­scha­ven
ji hebbt ran­scha­ven
se hebbt ran­scha­ven
Kunjunktiv:
ik schööv ran
du schöövst ran
he/se/dat schööv ran
wi schö­ven ran
ji schö­ven ran
se schö­ven ran
Imperativ:
schuuv ran!
schuuvt ran!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ran + schuven