Karn­holt op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈka͡ɐnˌhɔlt/
Substantiv
Sülven: Karn·holt
Plural: Karn­höl­ter n dat Karn­holt
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Karn + Holt