af­sä­beln op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈafˌsɛː·bəln/
Verb
Sülven: af·sä·beln
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
afsäbeln
PPP:
afsäbelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik säbel af
du säbelst af
he/se/dat säbelt af
wi säbelt af
ji säbelt af
se säbelt af
Vergangen Tiet:
ik säbel af
du säbelst af
he/se/dat säbel af
wi säbeln af
ji säbeln af
se säbeln af
Perfekt:
ik heff afsäbelt
du hest afsäbelt
he/se/dat hett afsäbelt
wi hebbt afsäbelt
ji hebbt afsäbelt
se hebbt afsäbelt
Kunjunktiv:
ik säbel af
du säbelst af
he/se/dat säbel af
wi säbeln af
ji säbeln af
se säbeln af
Imperativ:
säbel af!
säbelt af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af + Säbel