split­sen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈsplɪt͡sn̩/
Verb
Sülven: split·sen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:

Verbformen:

Infinitiv:
split­sen
PPP:
splitst
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik splits
du splitsst
he/se/dat splitst
wi splitst
ji splitst
se splitst
Vergangen Tiet:
ik splits
du splitsst
he/se/dat splits
wi split­sen
ji split­sen
se split­sen
Perfekt:
ik heff splitst
du hest splitst
he/se/dat hett splitst
wi hebbt splitst
ji hebbt splitst
se hebbt splitst
Kunjunktiv:
ik splits
du splitsst
he/se/dat splits
wi split­sen
ji split­sen
se split­sen
Imperativ:
splits!
splitst!