rinhau­en op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɾɪnˌhaʊ̯·ən/
Verb
Sülven: rin·hau·en
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
rinhau­en
PPP:
rinhaut
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik hau­ rin
du haust rin
he/se/dat haut rin
wi haut rin
ji haut rin
se haut rin
Vergangen Tiet:
ik hau­ rin
du haust rin
he/se/dat hau­ rin
wi hau­en rin
ji hau­en rin
se hau­en rin
Perfekt:
ik heff rinhaut
du hest rinhaut
he/se/dat hett rinhaut
wi hebbt rinhaut
ji hebbt rinhaut
se hebbt rinhaut
Kunjunktiv:
ik hau­ rin
du haust rin
he/se/dat hau­ rin
wi hau­en rin
ji hau­en rin
se hau­en rin
Imperativ:
hau­ rin!
haut rin!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: rin + hauen