Vör­seg­ger op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈføː͡ɐˌsɛ·ɡɐ/
Substantiv
Sülven: Vör·seg·ger
Plural: Vör­seg­gers m de Vör­seg­ger
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
de, de in’t Theater helpt, wenn de Schauspeler den Text nich weet
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: vör + seggen + -er