Schrub­ber op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʃɾʊ·bɐ/
Substantiv
Sülven: Schrub·ber
Plural: Schrub­bers m de Schrub­ber
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Schüürbörst mit Steel
düütsch:
Schrubber

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: schrubben + -er