lö­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈløːɡn̩/
Verb
Sülven: lö·gen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
nich de Wohrheit seggen
engelsch:
=
lie
düütsch:
=
lügen

Verbformen:

Infinitiv:
lö­gen
PPP:
lö­geen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik lö­ge
du lö­gest
he/se/dat lö­get
wi lö­get
ji lö­get
se lö­get
Vergangen Tiet:
ik lö­ge
du lö­gest
he/se/dat lö­ge
wi lö­geen
ji lö­geen
se lö­geen
Perfekt:
ik heff lö­geen
du hest lö­geen
he/se/dat hett lö­geen
wi hebbt lö­geen
ji hebbt lö­geen
se hebbt lö­geen
Kunjunktiv:
ik lö­ge
du lö­gest
he/se/dat lö­ge
wi lö­geen
ji lö­geen
se lö­geen
Imperativ:
lö­ge!
lö­get!