Snur­rer op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈsnʊ·ɾɐ/
Substantiv
Sülven: Snur·rer
Plural: Snur­rers m de Snur­rer
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
engelsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: snurrn + -er