plink­ö­gen op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈplɪnkˌœɪ̯ɡn̩/
Verb
Sülven: plink·ö·gen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
plinkögen
PPP:
plinköögt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik plinköög
du plinköögst
he/se/dat plinköögt
wi plinköögt
ji plinköögt
se plinköögt
Vergangen Tiet:
ik plinköög
du plinköögst
he/se/dat plinköög
wi plinkögen
ji plinkögen
se plinkögen
Perfekt:
ik heff plinköögt
du hest plinköögt
he/se/dat hett plinköögt
wi hebbt plinköögt
ji hebbt plinköögt
se hebbt plinköögt
Kunjunktiv:
ik plinköög
du plinköögst
he/se/dat plinköög
wi plinkögen
ji plinkögen
se plinkögen
Imperativ:
plinköög!
plinköögt!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: plinken + ögen