plin­ken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈplɪnkn̩/
Verb
Sülven: plin·ken
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
engelsch:
=
blink
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
plin­ken
PPP:
plinkt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik plink
du plinkst
he/se/dat plinkt
wi plinkt
ji plinkt
se plinkt
Vergangen Tiet:
ik plink
du plinkst
he/se/dat plink
wi plin­ken
ji plin­ken
se plin­ken
Perfekt:
ik heff plinkt
du hest plinkt
he/se/dat hett plinkt
wi hebbt plinkt
ji hebbt plinkt
se hebbt plinkt
Kunjunktiv:
ik plink
du plinkst
he/se/dat plink
wi plin­ken
ji plin­ken
se plin­ken
Imperativ:
plink!
plinkt!