wan­ken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈvankn̩/
Verb
Sülven: wan·ken
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
swanken
düütsch:
=
wanken

Verbformen:

Infinitiv:
wan­ken
PPP:
wankt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik wank
du wankst
he/se/dat wankt
wi wankt
ji wankt
se wankt
Vergangen Tiet:
ik wank
du wankst
he/se/dat wank
wi wan­ken
ji wan­ken
se wan­ken
Perfekt:
ik bün wankt
du büst wankt
he/se/dat is wankt
wi sünd wankt
ji sünd wankt
se sünd wankt
Kunjunktiv:
ik wank
du wankst
he/se/dat wank
wi wan­ken
ji wan­ken
se wan­ken
Imperativ:
wank!
wankt!