Wrib­bel op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈvɾɪ·bəl/
Substantiv
Sülven: Wrib·bel
Plural: Wribbels m de Wrib­bel
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Etymologie:

Woort afleidt von: wribbeln