woh­rig op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈvɔː·ɾɪç/
Adjektiv
Sülven: woh·rig
wohriger wohrigst
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nervös
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: wohren + -ig