to­ple­gen op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈtɔu̯ˌplɛːɡn̩/
Verb
Sülven: to·ple·gen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
torecken
düütsch:
Bispelen:
Korl hett muurt un ik heff topleegt.

Verbformen:

Infinitiv:
toplegen
PPP:
topleegt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik pleeg to
du pleegst to
he/se/dat pleegt to
wi pleegt to
ji pleegt to
se pleegt to
Vergangen Tiet:
ik pleeg to
du pleegst to
he/se/dat pleeg to
wi plegen to
ji plegen to
se plegen to
Perfekt:
ik heff topleegt
du hest topleegt
he/se/dat hett topleegt
wi hebbt topleegt
ji hebbt topleegt
se hebbt topleegt
Kunjunktiv:
ik pleeg to
du pleegst to
he/se/dat pleeg to
wi plegen to
ji plegen to
se plegen to
Imperativ:
pleeg to!
pleegt to!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: to + plegen