Waag­stü­ck op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈwaagˌstʏk/
Substantiv
Sülven: Waag·stück
Plural: Waag­stü­cker n dat Waag­stü­ck
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
en Akschoon, bi de man veel waagt
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: wagen + Stück